Η Ευρυτανία ελκύει τους ποιοτικούς ταξιδιώτες,αυτούς που αγαπούν πραγματικά το αγνό φυσικό περιβάλλον!!

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Κυριακή, 5 Μαΐου 2019

Ανάσταση στον Τόρνο Ευρυτανίας



Χριστός Ανέστη


Από μικρά παιδιά μάθαμε να αγαπάμε το χωριό και να το επισκεπτόμαστε με τη πρώτη ευκαιρία. Σαββατοκύριακα, αργίες, γιορτές και τους τρεις μήνες του καλοκαιριού δεν υπήρχε περίπτωση να μην ανεβούμε στο χωριό. Μεγαλώνοντας και παρά το γεγονός ότι αυξήθηκαν οι υποχρεώσεις μας, προτεραιότητά μας παραμένει ακόμα να πηγαίνουμε στο χωριό, όσο πιο συχνά μας το επιτρέπουν οι συνθήκες. Ευκαιρία βρήκαμε και φέτος το Πάσχα και φυσικά δε θα μπορούσαμε να μην την εκμεταλλευτούμε. 

Μεγάλη Παρασκευή

 Τα τελευταία χρόνια την Αποκαθήλωση του Εσταυρωμένου, την παρακολουθούμε στο μοναστήρι της Παναγίας της Προυσιώτισσας. Εκεί σε κλίμα κατάνυξης διαβάζονται οι Μεγάλες Ώρες, με ψαλμούς, τροπάρια, Αποστόλους, Ευαγγέλια και Ευχές. Κόσμος συρρέει από όλα τα μέρη της Ελλάδας. Η ηρεμία της φύσης σε γαληνεύει και μπορείς έτσι να νιώσεις το Θείο δράμα.
Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, γίνεται η περιφορά του Επιταφίου. Το θρόισμα των φύλλων και η όμορφη βουβαμάρα του τοπίου είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να νιώσει κανείς. Μετά τη περιφορά, ένας ένας περνάει κάτω από τον Επιτάφιο.

Τα προηγούμενα χρόνια, είχα πολλές φορές την ευκαιρία να στολίσω τον Επιτάφιο στην Αγία Τριάδα, στο χωριό μου, στον Τόρνο, στη παλιά εκκλησία, όπως μου έδειξαν οι γυναίκες του χωριού. Οι αναμνήσεις έχουν μείνει αναλλοίωτες.. Θυμάμαι το απόγευμα, στη περιφορά, τους συγχωριανούς μου, κάποιοι εξ αυτών δε ζουν πια, να μας εξηγούν το νόημα της ημέρας.. 
Όμορφες στιγμές που έζησα και τις κρατώ στη μνήμη μου προσπαθώ να τις γράψω , ίσως σε άλλο κείμενο, επιτυχώς.

Μεγάλο Σάββατο

Φέτος, τη πρώτη Ανάσταση στον Τόρνο, την έκανε ο π. Σωτήρης Τσιώκος από τη Καστανιά . Όλο το χωριό , όσοι ήταν παρόντες κοινώνησαν. Χάρηκα πολύ που άνοιξε η εκκλησία, η Αγία Τριάδα, το στολίδι του χωριού μας και ήταν όλοι εκεί. Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, ο π. Σωτήρης ήρθε από τη Ροσκά , ένα χωριό κάποια χιλιόμετρα μακριά από τον Τόρνο για να κάνει την Ανάσταση. Μικρά παιδιά, παππούδες και εγγόνια, νέοι και νέες με τις λαμπάδες τους έδωσαν το παρόν. Με το ΄΄Δεύτε λάβετε Φως΄΄ η εκκλησία γέμισε από μικρές φλογίτσες λάμψης. Η Ανάσταση του Κυρίου πλησιάζει. Το Ευαγγέλιο διαβάστηκε στο προαύλιο κάτω από το κιόσκι. Τα μικρά αγόρια που βοήθησαν τον π. Σωτήρη, κρατώντας την εικόνα της Ανάστασης και το θυμιατό, αλλά και μέσα στο Ιερό,  ήταν εξαιρετικά. 
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ 
Τα πρόσωπα όλων έλαμπαν από χαρά , βαρελώτα έσκαγαν δεξιά κι αριστερά, η Ανάσταση του Κυρίου είναι γεγονός.
Όλα ήταν μαγικά, το ταξίδι της μεγάλης Τεσσαρακοστής ολοκληρώθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. 

Θα ήθελα να ευχαριστήσω προσωπικά:

Τον π. Σωτήρη Τσιώκο που και φέτος λειτούργησε στην εκκλησία μας. Ειδικά τις ημέρες των εορτών, οι ιερείς στην επαρχία πηγαίνουν από χωριό σε χωριό και προσπαθούν να λειτουργήσουν ακόμα και στο πιο μικρό μέρος με τους λίγους κατοίκους. 

Τους ψάλτες από τη Καστανιά, κ. Σούλα Γεωργοπούλου και κ. Παναγιώτη Γιαννακάρη που συνέβαλαν με το παραπάνω. Αν σκεφτεί κανείς ότι το Μ. Σάββατο έκαναν πρώτη Ανάσταση στο Τόρνο και τρεις φορές το βράδυ Ανάσταση στη Ροσκά, στο Τόρνο και στη Καστανιά, αυτό και μόνο αρκεί για να δείξουν την αγάπη για τη ψαλτική και τον τόπο τους. Οι τόσες πολλές μετακινήσεις από χωριό σε χωριό εκείνη την ημέρα, δεν τους απέτρεψε από το να έρθουν και σε εμάς.

Τέλος, ευχαριστώ τους συγχωριανούς μου, που επέλεξαν να κάνουν Πάσχα στο χωριό και ήρθαν στην Εκκλησία όλοι. Άλλωστε να είστε σίγουροι πως δεν θα είχαμε Λειτουργία αν δεν υπήρχε κόσμος. Οι γονείς και οι παππούδες έδειξαν στα παιδιά και τα εγγόνια αντίστοιχα, πως είναι το Πάσχα στο χωριό.
 Είναι υποχρέωση μας να διαφυλάξουμε τα έθιμα και τη παράδοση που θέλει Χριστούγεννα στη πόλη και Πάσχα στο χωριό.
Εγώ βέβαια προτιμώ και τα δυο στο χωριό

Και του χρόνου!


Ακολουθεί φωτογραφικό υλικό από το βράδυ της Ανάστασης και βίντεο.

































                     Η Αναστάσιμη Λειτουργία σε βίντεο






Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου 2019

               Κοπή πρωτοχρονιάτικης πίτας του Συλλόγου Τορνιωτών

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος ο Σύλλογος Τορνιωτών έκοψε τη πρωτοχρονιάτικη πίτα στη καθιερωμένη ετήσια συνάντηση στο μεζεδοπωλείο ΄΄'Οστρακο'' στη Δάφνη.

Η προσέλευση δεν ήταν η αναμενόμενη καθώς έλειπαν αρκετοί . Οι μεγάλοι άνθρωποι δικαιολογούνται.
Παιδιά και εγγόνια αυτών ελπίζουμε να τα δούμε στην επόμενη συνάντηση...

Ωστόσο, με τη παρουσία του μας τίμησε ο παπα - Σταύρος , ο οποίος παρά την ηλικία του, δίνει το παρόν κάθε χρόνο. Ο λόγος του πάντα ενωτικός , μας κάνει να σκεπτόμαστε πόσο σημαντικό είναι να αγαπάμε τον τόπο μας και να μην επηρεαζόμαστε από τη κρίση όλων των μορφών που μας απομακρύνει από τις ρίζες μας. Τον ευχαριστούμε θερμά και ευχόμαστε και του χρόνου να είναι μαζί μας!!


Επίσης, ευχαριστούμε τον επίτιμο πρόεδρο του Προδρόμου κ. Τάκη Ταραμπίκο και τον ταμία του χωριού κ. Νίκο Χονδρογιάννη για τη παρουσία τους.



Τέλος , θέλω να ευχαριστήσω προσωπικά τον πρόεδρο της Καστανιάς κ. Άρη Ντέκα που ήταν μαζί μας απόψε καθώς και για τη στήριξή του στο πρόσωπό μου. Η συνεργασία μας στην εφημερίδα ΄΄Καστανιώτης΄΄ , μόνο επιτυχής μπορεί να είναι και το βήμα που μου έδωσε ήταν καθοριστικό για να μπορώ να επικοινωνώ την αγάπη για τον τόπο μου.



Στη συνέλευση ο πρόεδρος του Συλλόγου κ. Κώστας Τσιαχρής μας ενημέρωσε για τον διοικητικό και οικονομικό απολογισμό του προηγούμενου έτους και πρότεινε την έγκρισή τους για το τρέχον έτος.

 Έκανε επίσης αναφορά στα σαράντα χρόνια (1979 - 2019) από τη δημιουργία του Συλλόγου Τορνιωτών και μίλησε για τους ανθρώπους που συμμετείχαν σε αυτόν.

 Ακολούθησε η κοπή της πίτας με τις ευλογίες του παπά - Σταύρου και αφού μοιράστηκαν τα κομμάτια, τυχεροί αναδείχθηκαν ο Θανάσης Κωνσταντόπουλος και ο Αλέξης Σιάτρας.
Να είναι πάντα τυχεροί!!


Ο κ. Νίκος Μάρκος μας ενημέρωσε για τα νέα έργα που θα γίνουν στο χωριό εντός του 2019 . 

  • Η πλακόστρωση του νεκροταφείου ήταν για χρόνια επιθυμία όλων των Τορνιωτών και ήρθε η ώρα που θα γίνει πράξη. 
  • Τα έργα στην Καντελόβρυση θα συνεχιστούν.
  • Επίσης, θα τοποθετητούν τέντες στη πλατεία του χωριού που θα διευκολύνουν την οργάνωση του ανταμώματος.
  • Θα επισκευαστούν κάποια από τα παγκάκια.

Ευχαριστούμε για τη προσφορά του το ζαχαροπλαστείο Ζάρας για την τόσο γευστική βασιλόπιτα!

Χαίρομαι πολύ που αυτή η Κυριακή πέρασε τόσο ευχάριστα!!! Είδα τους συγχωριανούς μου , ανταμώσαμε μετά από καιρό, είδα πρόσωπα που τόσο μου είχαν λείψει, ανταλλάξαμε απόψεις για θέματα του χωριού. 

 Θα ήθελα να μεταφέρω σε όλους τις ευχές μου για μια καλή χρονιά με υγεία κυρίως , αλλά και με χαμόγελο. Να βρίσκετε κάθε μέρα ένα λόγο να χαμογελάτε.

Για όσους υπονόησαν ότι έχω προσωπικές φιλοδοξίες , ότι διακαώς επιθυμώ θέση στο σύλλογο και 
πως παίρνω πρωτοβουλίες χωρίς την έγκρισή τους, για να ...φανώ, δεν κρατώ σε καμία περίπτωση κακία και τους περιμένω να συνεργαστούμε από την αρχή με όλη μου τη καλή θέληση και διάθεση για να ανεβάσουμε το χωριό εκεί που του αξίζει, στην κορυφή.

Εμένα η αγάπη μου για το χωριό είναι τεράστια. Σχέση εξάρτησης θα έλεγα. Πια έχω πάψει ή τουλάχιστον προσπαθώ να μην ασχολούμαι με τον υλικό κόσμο και τα παράσημα αυτού.. Να είμαι στο χωριό μου, να κοιμάμαι ήσυχα στις κορυφές κάτω από τα αστέρια και να βλέπω τον κόσμο από ψηλά και όχι αφ' υψηλού.. Δεν θέλω τίποτα άλλο.. Δε χορταίνω το βουνό, το έχω ανάγκη σαν γουλιά νερού μέσα σε έρημο. Απλά καθημερινά πράγματα ,που δεν είναι όμως δεδομένα. Ένα πράγμα μόνο θέλω.
 Να αγαπήσουμε το χωριό μας . Πραγματικά.

*  Γιάννης και Θανάσης Κωνσταντόπουλος ---- > σας ευχαριστώ θερμά για την ειλικρινή σας στήριξη. Τα λόγια σας τα συγκρατώ στη μνήμη μου και τα λαμβάνω σοβαρά υπόψιν μου, ειδικά αν σκεφτώ ότι είστε οι πρωτεργάτες του συλλόγου Τορνιωτών.

Φωτεινή Μπούτα - κείμενο και εικόνες

Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2019

                       Εργασίες στο μονοπάτι Δ'

Οι καταρρακτώδεις βροχές των προηγούμενων ημερών χάλασαν το μονοπάτι Δ' προς το Μικρό Πανταβρέχει.
Ο Πάνος Παλαιός για ακόμη μια φορά συντήρησε το μονοπάτι το οποίο είναι και πάλι διαθέσιμο για όλους τους επισκέπτες.

Μερικές εικόνες από το ΠΡΙΝ και το ΜΕΤΑ.

ΠΡΙΝ




ΜΕΤΑ
      Φωτο: Πάνος Παλαιός

Ευχαριστώ τον Πάνο Παλαιό για την αγάπη που έχει για τον τόπο του και είναι παρών όπου υπάρχει ανάγκη. 

                                                          Φωτεινή Μπούτα

Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2019

Με θλίψη ενημερώθηκα χθες αργά το βράδυ για το θάνατο του Αλέξανδρου Τσιάλτα.
Ο 22χρονος Αλέξανδρος με καταγωγή από το Καρπενήσι, τα τελευταία χρόνια διέμενε στη Λάρισα εκεί όπου σπούδασε στο τμήμα Τεχνολόγων Γεωπόνων και στη συνέχεια εργάστηκε σε εμπορικό κέντρο της πόλης.
Δεινός χορευτής και λάτρης του λάτιν, ο Άλεξ συμμετείχε σε διαγωνισμούς χορού καθώς και σε πολιτιστικές εκδηλώσεις των Δήμων Καρπενησίου και Λάρισας. Ο Αλέξανδρος από μικρό παιδί ήταν ενεργό μέλος του Πολιτιστικού Συλλόγου Καρπενησίου και της Δημοτικής Φιλαρμονικής Καρπενησίου και συμμετείχε σε όλες τις εκδηλώσεις τιμώντας τη πόλη του και τις παραδόσεις του τόπου.
Είχα τη χαρά να τον γνωρίσω στο αντάμωμα των Τορνιωτών στις 16 Αυγούστου του 2016 όταν ο Πολιτιστικός Σύλλογος Καρπενησίου με πλήθος μελών μας τίμησε χορεύοντας παραδοσιακούς χορούς.  Η βραδιά αποδείχθηκε η καλύτερη των τελευταίων ετών. 
Κάθε χρόνο στις 22-23 Αυγούστου τον συναντούσα
στο μοναστήρι της Παναγίας της Προυσσιώτισσας   ,στα πλαίσια του εορτασμού της  Κοιμήσεως της Θεοτόκου, με τη περιφορά της θαυματουργής εικόνας υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής του Δήμου Καρπενησίου όπου συμμετείχε.
 Ο Αλέξανδρος γεμάτος ενέργεια είχε τη καλοσύνη να δείξει τα βήματα σε όποιον ήθελε να μπει στο χορό.
Η ευγένεια της ψυχής και το χαμόγελό του θα μείνουν ανεξίτηλα γραμμένα στη μνήμη μου.

Στους συγγενείς και τους οικείους του εκφράζω τη βαθιά θλίψη μου... 

ΜΠΟΥΤΑ ΦΩΤΕΙΝΗ

Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2019

           Η Εθελοντική ομάδα φίλων του Τόρνου
                              εύχεται σε όλους 
   ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ 

Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2018

Εθελοντισμός : η ιδέα που έγινε πράξη

                     
 Στα μικρά χωριά της επαρχίας τα αυτονόητα είναι και τα πιο δύσκολα. 
Δύσκολα θα συζητήσεις με τους χωριανούς για τα προβλήματα του χωριού και ακόμα πιο δύσκολα θα τα επιλύσεις.
Όμως, υπάρχουν πολλές ιδέες για να βελτιώσουμε ό,τι μπορούμε και σκοπός μας είναι να τις υλοποιήσουμε. 
Όταν πριν δύο χρόνια συζήτησαμε με τους μόνιμους του Τόρνου,  Γεράσιμο και Πάνο Παλαιό , τη δημιουργία εθελοντικής ομάδας ήταν το πρώτο βήμα για την αλλαγή. Και οι τρεις πιστέψαμε στον εθελοντισμό και μέσα από πράξεις αποδεικνύουμε την ανιδιοτελή αγάπη για το χωριό μας. Έργα που ομορφαίνουν τον τόπο και διευκολύνουν τη ζωή των μόνιμων κατοίκων και των επισκεπτών πρέπει να λέγονται και κυρίως να γράφονται.  Και αυτό, γιατί τα γραπτά μένουν και μπορούν να πείσουν τον κάθε δύσπιστο ( υπάρχουν πολλοί...) . 

Η εθελοντική ομάδα για να συνεχίσει να υφίσταται , χρειάζεται εθελοντές. 

Ακόμα κι αν η απόσταση είναι μεγάλη , αφού οι περισσότεροι ζούμε στην Αθήνα , μπορούμε να βοηθήσουμε πρακτικά, αρκεί να το θέλουμε.

  • Αν κάποιος διαθέτει φωτογραφικό υλικό με το χωριό, με πρόσωπα, με εκδηλώσεις κ.α. και θέλει να το προσφέρει στην εθελοντική ομάδα θα χαρώ πολύ να επικοινωνήσει μαζί μου στο fwtw_7@hotmail.com . Η σκέψη μου είναι να (εκ)τυπώσουμε το υλικό και να το δωρίσουμε στο Λαογραφικό Μουσείο του χωριού μας, να είναι η παρακαταθήκη μας για τις επόμενες γενιές.


  • Επίσης, πολλοί άνθρωποι έχουν ακούσει ιστορίες των παλιών. Θα θέλαμε πολύ να τις ακούσουμε και να μάθουμε περισσότερα για εκείνους. Όποιος θέλει να εξιστορήσει κάποια γεγονότα, από το παρελθόν και όχι μόνο, να επικοινωνήσει μαζί μου στο fwtw_7@hotmail.com . Πιστεύω ότι πρέπει να καταγράψουμε τις ιστορίες αυτές και να τις προσφέρουμε στο Λαογραφικό μουσείο.


  • Επιπλέον, οι μεγαλύτεροι ηλικιακά χωριανοί μας, ίσως να έχουν στη κατοχή τους κάποιο τετράδιο με πληροφορίες για τους προγόνους μας, τις συγγενικές σχέσεις κτλ. Ο καθένας ξεχωριστά μπορεί αν το επιθυμεί να μου στείλει στο fwtw_7@hotmail.com  το γενεαλογικό του δέντρο, με χρονολογίες και εικόνες αν αυτό είναι εφικτό. Μπορούμε επίσης να συλλέξουμε μαρτυρίες και στοιχεία και να ανταλλάξουμε εθελούσια πληροφορίες. Μεγάλη υπόθεση να γνωρίζουμε τη καταγωγή μας.

Αυτά είναι μερικά από τα πολλά που μπορούν να προσφέρουν οι εθελοντές για να βοηθήσουν να εξελιχθεί η εθελοντική ομάδα φίλων του Τόρνου.

Το Λαογραφικό Μουσείο είναι το στολίδι του χωριού μας. Με τη δική σας συμμετοχή και συνεργασία θα μας βοηθήσετε να εμπλουτίσουμε το υπάρχον υλικό. Εμείς θα μελετήσουμε ό,τι μας στείλετε και ελπίζουμε να ανταποκριθούμε όσο καλύτερα μπορούμε.

Μερικές εθελοντικές εργασίες

http://tornos-eyrytanias.blogspot.com/2016/10/blog-post.html

http://tornos-eyrytanias.blogspot.com/2018/03/3-2018.html

http://tornos-eyrytanias.blogspot.com/2016/10/2.html

http://tornos-eyrytanias.blogspot.com/2016/11/blog-post.html

http://tornos-eyrytanias.blogspot.com/2018/11/blog-post_9.html

Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2018

ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ - PHILOXENIA 2018

Οι ομορφιές της Στερεάς Ελλάδας στη Θεσσαλονίκη και στη Διεθνή Έκθεση Τουρισμού "PHILOXENIA 2018". 
Η Ευρυτανία και ο Δήμος Καρπενησίου με δυναμική παρουσία!! Επισκεφτείτε το περίπτερο με το πλούσιο προωθητικό υλικό και γνωρίστε τον ιδανικό προορισμό για όλες τις εποχές.




Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2018

Εθελοντισμός

                                                Εθελοντισμός 

Ο καλός καιρός των προηγούμενων ημερών επέτρεψε στους εθελοντές του χωριού μας να καθαρίσουν μερικά από τα μονοπάτια . Τους ευχαριστούμε πολύ!!

 Πιο συγκεκριμένα : 

                                             Διαδρομή Α΄ ( Μονοπάτι των καταρρακτών )

          Ο Κώστας Κουτσοδήμας καθάρισε το μονοπάτι από του Μαντούκα μέχρι τη Καντελόβρυση. 
          Ο Πάνος Παλαιός καθάρισε το ίδιο μονοπάτι από τα βάτα καθώς και τα μπάζα στο Σπαρτιά.
             φωτο : Πάνος Παλαιός


                                                  Διαδρομή Β' ( Μονοπάτι του Βουνού ) 

             Ο Πάνος Παλαιός καθάρισε τη διαδρομή Β' από την αρχή μέχρι τη δεξαμενή στον Άνω Τόρνο.
                 φωτο : Πάνος Παλαιός

Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2018

Η ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ ΤΗΣ ΡΟΥΜΕΛΗΣ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ



                                                                ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΡΟΥΣΙΩΤΙΣΣΑ

                                  το μεγάλο αφιέρωμα

Σήμερα 23 Αυγούστου είναι η μεγαλύτερη γιορτή της Ορθοδοξίας για την Ευρυτανία, η γιορτή της Κυράς της Ρούμελης. 
Γιορτάζει η Παναγία η Προυσιώτισσα. Χιλιάδες πιστοί από κάθε γωνιά της Ελλάδας αλλά και από όλο τον κόσμο, συρρέουν τέτοια μέρα κάθε χρόνο στην Ιερά Μονή Προυσού για να προσκυνήσουν την Παναγία την <<εν τω Πυρσώ της Ευρυτανίας>>.
Από την παραμονή 22 Αυγούστου που είναι και η πρώτη μέρα του εορτασμού, πλήθος κόσμου μαζεύεται γύρω από το μοναστήρι, παρουσία και των επίσημων τοπικών αρχών, για να παρακολουθήσει την έναρξη του εορτασμού. Πολλοί μάλιστα φτάνουν στο μοναστήρι γονυπετείς μετά από ώρες, άλλοι έρχονται από το Αγρίνιο ή το Καρπενήσι και τα γύρω χωριά, για να εκπληρώσουν το τάμα τους στη Παναγία και να προσκυνήσουν τη χάρη Της.
Είναι η μοναδική αυτή ημέρα του χρόνου που η Παναγία, με την απλή και επιβλητική παράλληλα μορφή Της, αφήνει για λίγο την <<κατοικία>> Της και <<βγαίνει>> για να ευλογήσει τους χιλιάδες πιστούς , τους χώρους του μοναστηριού αλλά και τα ψηλά βουνά της περιοχής που αποτέλεσαν φρούριο της Μονής κατά καιρούς.

Με τους μαγικούς ήχους της Δημοτικής Φιλαρμονικής Καρπενησίου, η αρχιμουσικός κα. Βάρσου Ευαγγελία και οι μουσικοί της συμμετέχουν σε αυτό το μεγάλο θρησκευτικό γεγονός κάθε χρόνο.
Μοναδική εκείνη η στιγμή που την εικόνα της Παναγίας μετά τη περιφορά την κρατούν στους ώμους τους 4-5 άτομα και οι πιστοί υπομονετικά ένας-ένας περνούν από κάτω για να λάβουν την ευλογία Της. Αφού περάσει όλος ο κόσμος, η Παναγία <<επιστρέφει>> στη θέση Της μέχρι τις 23 Αυγούστου του επόμενου χρόνου.
Η Παναγία η Προυσιώτισσα γιορτάζει στις 23 Αυγούστου, ημέρα απόδοσης της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Πρόκειται για την Ανάληψή Της στους ουρανούς και τη προσφορά της Τίμιας Ζώνης Της στο Θωμά, εννέα ημέρες μετά τον Δεκαπενταύγουστο. Ο απλός κόσμος ονόμασε τη γιορτή αυτή τα <<εννιάμερα της Παναγίας>> και ο εορτασμός της είναι το αποκορύφωμα των εορτών για την Παναγία που ξεκινούν την 1η Αυγούστου, κορυφώνονται τον 15Αύγουστο και ολοκληρώνονται στις 23 Αυγούστου.


                                                                                Η Μονή Προυσού

Η Μονή Προυσού είναι ένα από τα πιο γνωστά μοναστήρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Με βράχους που κατεβαίνουν σε βαθιές χαράδρες, με τον ήχο του τρεχούμενου νερού και με τα πυκνά δάση με έλατα, ξεκουράζεται ακόμη και ο πιο αγχώδης άνθρωπος.

Η Μονή ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα και αποτελείται από το καθολικό και από μια πτέρυγα κελιών. Το καθολικό του τιμάται στη Παναγία την Προυσιώτισσα. Είναι ναός σταυροειδής με τρούλο και χρονολογείται στα 1754, ενώ στα δυτικά διασώζεται κρύπτη διαμορφωμένη σε παρεκκλήσι.
Το περίτεχνο ξυλόγλυπτο τέμπλο, όπου σε ειδικό προσκυνητάρι βρίσκεται και τιμάται η εικόνα της Παναγίας, χωρίζει τον μονόχωρο ναΐσκο σε κυρίως ναό και ιερό. Το ιερό μέσα στο βράχο ίσα που χωράει δύο με τρεις κληρικούς κατά τη θεία λειτουργία που γίνεται στο παρεκκλήσι αυτό.    

                     
Ο κύριος ναός του μικρού παρεκκλησίου ΄΄δέχεται΄΄ κόσμο που καθ’όλο το χρόνο μπαίνει από τη               
δυτική είσοδο από τη βορειοανατολική μεριά του καθολικού, ασπάζονται την ιερή εικόνα,          
προσεύχονται στη Χάρη Της και βγαίνουν από τη μεσημβρινή μικρή πόρτα, πάλι στο καθολικό του κυρίως ναού.

Μέσα στην κρύπτη διασώζονται στην εξωτερική πλευρά, τοιχογραφίες του 13ου αι. , ενώ εσωτερικά υπάρχουν δυο στρώματα από τα οποία το ένα χρονολογείται στα 1518. Αξιόλογο είναι και το ξυλόγλυπτο τέμπλο της κρύπτης που χρονολογείται στα 1810. 

















Το Σκευοφυλάκιο της Μονής περιέχει πλήθος πολύτιμων χειρόγραφων κωδικών, εικόνες, ιερά σκέυη, λειψανοθήκες και βιβλία.
Έξω από τη Μονή υπάρχουν δύο κάστρα, αριστερά και δεξιά, οι << πύργοι του Καραΐσκάκη>>. 
Υπάρχει επίσης και εκκλησάκι των Αγίων Πάντων που κτίστηκε το 1754 και κτίριο που στέγασε επί Τουρκοκρατίας τη     << Σχολή Ελληνικών Γραμμάτων >> που λειτούργησε στη Μονή.


Η σημαία του δικέφαλου αετού, σημείο κατατεθέν της Βυζαντινής μεγαλοπρέπειας, υποδηλώνει ότι η Μονή είναι Σταυροπηγιακή, δηλαδή ανήκει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο εκκλησιαστικώς. Το καλογερικό χτίστηκε το  1921 στο πλάτωμα πάνω από το γκρεμό βάθους 300 μέτρων. Έχει μήκος 21μ. και 9μ.πλάτος.
Η Μονή Προυσού υπέστη μεγάλο πλήγμα από τους Γερμανούς κατακτητές που στις 16 Αυγούστου το 1944 την πυρπόλησαν με αποτέλεσμα να καταστραφούν πολλά κειμήλια, σκεύη, χειρόγραφα και βιβλία, όχι όμως η πολύτιμη εικόνα της Παναγίας. Μετά το τέλος του εμφυλίου άρχισε η ανοικοδόμηση από τον ηγούμενο Γερμανό και συνεχίστηκε και τη δεκαετία του 1970 από τον ηγούμενο της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου του Αγίου Όρους, Γρηγόριο. Από τότε η Μονή μετατράπηκε σε θρησκευτικό και πνευματικό κέντρο της Ορθοδοξίας.

                                                                                              Το ρολόι



Το σημερινό ρολόι τα παλιότερα χρόνια χρησίμευε ως κωδωνοστάσιο – σημείο αναφοράς ώστε οι χωρικοί και οι βοσκοί να αφήσουν τις βιοτικές εργασίες και μέριμνες και να μαζευτούν όλοι στο μοναστήρι.


















 Στη πίσω μεριά του μοναστηριού, το τριώροφο οικοδόμημα, θαρρείς πως είναι έτοιμο να κατρακυλήσει στον απότομο γκρεμό, βρίσκεται η κατοικία των μοναχών, τα μαγειρεία,τα γραφεία, το ηγουμενείο και τα κελιά στον τρίτο όροφο.

  
                                                                           Η θαυματουργή εικόνα


Στο κέντρο του επιχρυσωμένου ξυλόγλυπτου τέμπλου και σε ανάλογο περίτεχνο και όμορφο προσκυνητάρι κατοικεί για χίλια και πλέον έτη η Παναγία η Προυσιώτισσα – η Αρχόντισσα της Ρούμελης.  Η εικόνα είναι μεγέθους 0,88 x 0,60. Η Παναγία παριστάνεται ως τη μέση με το Χριστό στο αριστερό Της χέρι. Ο Χριστός είναι στραμμένος προς Αυτήν με το βλέμμα του πάνω Της ευλογώντας Την. Τα ωραία και σοβαρά χαρακτηριστικά γνωρίσματα της Παναγίας ( μεγάλα αμυγδαλωτά μάτια, γραμμένα φρύδια, ίσια μύτη, μικρό στόμα με κερασένια χείλη, ολοφώτιστο πρόσωπο με έντονα περιγράμματα και ελαφρείς σκιοφωτισμούς ) συναγωνίζονται σε απόδοση και έκφραση τα αντίστοιχα γνωρίσματα του φωτεινού προσώπου του Χριστού που έχει και το σπάνιο και ιδιαίτερο χαρακτηριστικό να εικονίζεται χαμογελώντας με συγκατάβαση.
Πρόκειται για μια από τις ωραιότερες, εκφραστικότερες, καλοσχεδιασμένες αλλά και τέλεια αποδοσμένες και καλοδιατηρημένες εικόνες της μεσοβυζαντινής περιόδου. Πέρα από τα θαύματα που κάνει, χαρίζει στους πιστούς της, πνευματική ευφροσύνη και αγαλλίαση, χαριτώνει τη ψυχή του ανθρώπου.

                                                       Η ιστορία της θαυματουργής εικόνας

Σύμφωνα με την παράδοση, τη περίοδο της εικονομαχίας, η εικόνα <<φυγαδεύτηκε>> από τη Προύσα της Μικράς Ασίας, στη Στερεά Ελλάδα. Κατά τον 9ο αιώνα ο Αυτοκράτορας του Βυζαντίου, Θεόφιλος, ως εικονομάχος, είχε θέσει υπό διωγμό τα σύμβολα της Ορθοδοξίας. Έτσι, πρόσταξε τους εικονολάτρες να κάψουν τις εικόνες. Ένα αρχοντόπουλο, βλέποντας τα θαύματα που καθημερινά επιτελούσε η Παναγία δια της εικόνας, δεν υπάκουσε στη διαταγή για καταστροφή. Την πήρε λοιπόν μαζί του και κατέφυγε στην Ελλάδα, μόνο έτσι θα μπορούσε να τη σώσει από τους μανιώδεις αιρετικούς. Την ώρα που ο νέος κατέβαινε με την ιερή εικόνα ως τη Καλλίπολη της Θράκης, άγνωστο πώς, η εικόνα χάθηκε. Ο νεαρός λυπήθηκε και πίστεψε ότι η εικόνα χάθηκε λόγω της αμαρτωλότητάς του. Αποφάσισε να μη γυρίσει πίσω γιατί δε μπορούσε να βλέπει τους εικονομάχους να καταστρέφουν τις εικόνες. Με τους λογισμούς αυτούς ήρθε και έμεινε στην Υπάτη, κοντά στη Λαμία. Εκεί έχτισε ένα μικρό εκκλησάκι για παρηγοριά.
Ένα παιδί από τη περιοχή, γιος βοσκού που βοηθούσε τον πατέρα του με τα ζωντανά, ενώ κοιμόταν άκουσε ήχους ύμνων. Ξύπνησε και είδε έναν πύρινο στύλο, μια φωτεινή δέσμη που ξεκινούσε από μια σπηλιά και έφτανε ως τον ουρανό. Τρομαγμένο το παιδί πήγε και διηγήθηκε το παράδοξο γεγονός στον πατέρα του, ο οποίος αρχικά δεν το πίστεψε αλλά εξαιτίας της επιμονής του παιδιού του, πήγε την επόμενη νύχτα μαζί του για να το εξακριβώσει. Οι μελωδίες συνεχίζονταν και το φως ξεκινούσε από το σπήλαιο και έφτανε στον ουρανό. Την άλλη μέρα πατέρας και γιος πήγαν να εξερευνήσουν τη σπηλιά από την οποία έβγαινε φως και βρήκαν την Αγία εικόνα να φεγγοβολά και να αστράφτει. Αφού την προσκύνησαν, άνοιξαν μονοπάτι προς το σπήλαιο για να ανάβουν καθημερινά το καντηλάκι μπροστά στη Χάρη Της.
Λίγες ημέρες αργότερα, το γεγονός αυτό μαθεύτηκε στις γύρω πόλεις και χωριά και έφτασε στα αφτιά του αρχοντόπουλου που είχε μεταφέρει την εικόνα από τη Προύσα. Χωρίς να χάσει καιρό πήρε τους δούλους του μαζί και μετά από δύο αγωνιώδεις ημέρες έφτασαν στο σημείο. Το αρχοντόπουλο την αναγνώρισε και έπεσε κάτω προσκυνώντας την. Τα δάκρυα έπεφταν ποτάμι. Ήταν δάκρυα χαράς για την εύρεση της.
Αφού φιλοδώρησε τους χωρικούς που τη βρήκαν τους είπε ΄΄Αδελφοί μου, μη διαμαρτύρεστε εναντίον μου, διότι αφενός η εικόνα είναι δική μου κι έπειτα ο τόπος αυτός δεν είναι κατάλληλος για χτίσιμο εκκλησίας΄΄. Με αυτά τα λόγια πήρε τη θαυματουργή εικόνα και αναχώρησε για την Υπάτη. Καθώς έφτασαν σε κάποιο ύψωμα του δρόμου κουράστηκαν και  έβαλαν την εικόνα σε ένα ερειπωμένο εκκλησάκι για να ξαποστάσουν. Λίγη ώρα αργότερα αποκοιμήθηκαν κι όταν ξύπνησαν η εικόνα έλειπε από δίπλα τους. Το αρχοντόπουλο σκέφτηκε ότι μάλλον οι βοσκοί τους παρακολούθησαν και ήρθαν κρυφά και έκλεψαν την εικόνα. Έτσι αποφάσισαν να γυρίσουν πίσω. Όμως, μια γυναικεία φωνή άκουσε το αρχοντόπουλο να του λέει << Ω νέε σώσου και πήγαινε στο καλό, διότι εγώ αναπαύομαι καλύτερα σε αυτούς τους άγριους και ορεινούς τόπους με απλοϊκούς βοσκούς, παρά σε μεγαλουπόλεις με πλούσιους άρχοντες. Αν θέλεις να μείνεις μαζί μου έλα και θα ναι για καλό σου>>. Ξαφνικά, πάνω στο βουνό δημιουργήθηκε το τύπωμα της Παναγίας καθώς επίσης και μια τρύπα στη κορυφή του βουνού, ίση με το μέγεθος της εικόνας που μετέφερε, ενώ εμφανίστηκαν αποτυπώματα ανθρώπινου πέλματος κατά ύψος του βουνού. 
Η Παναγία δηλαδή περπάτησε προς τη κορυφή του βουνού διαπερνώντας το, για να φτάσει και πάλι στη θέση όπου διάλεξε για μόνιμη κατοικία. Αυτά τα άκουσε με προσοχή το αρχοντόπουλο και ελευθέρωσε τους δούλους του. Ο ίδιος γύρισε πίσω, στο σημείο εύρεσης της εικόνας, ενώ εγκατέλειψε τα εγκόσμια και αφοσιώθηκε στη Παναγία. Έτσι εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι μοναχοί στον ιερό αυτό τόπο, που διάλεξε η Κυρά της Ρούμελης να χτίσει το σπίτι Της. Το αρχοντόπουλο πήρε το μοναχικό όνομα Διονύσιος και ο δούλος του, πήρε το όνομα Τιμόθεος. 
Ένα μικρό εκκλησάκι χτίστηκε κάτω ακριβώς από το βράχο με τα πατήματα της Παναγίας, ενώ ανεβαίνοντας τη σιδερένια σκάλα μπορούμε ολοκάθαρα να δούμε τα αποτυπώματα που άφησε η Παναγία στο διάβα Της, για να φτάσει στο σημερινό σημείο που διάλεξε για σπίτι Της.


                                               Η Μονή Προυσού κατά την Επανάσταση του 1821
Το μοναστήρι στήριξε ανοιχτά τον Λάμπρο Κατσαντώνη, τον Γεώργιο Καραϊσκάκη και τον Μάρκο Μπότσαρη. Ο Καραϊσκάκης δώρισε το ασημένιο κάλυμμα της εικόνας, έργο του χρυσοχόου Γεωργίου Καρανίκα, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη θεραπεία από τη θέρμη, η οποία τον ταλαιπωρούσε και από την οποία γιατρεύτηκε κατά την παραμονή του στη Μονή. Γράφει ο ιστορικός Κ. Παρρηγόπουλος << Ο Καραϊσκάκης έπασχεν από χρόνιον νόσημα όπερ χαρακτηρίζεται ως φθίσις και εκ διαλειμμάτων δεινούμενοιν ηνάγκαζε αυτόν να διατελεί κλινήρης>>. Έτσι στόλισε την εικόνα ντύνοντάς την με χρυσό πουκάμισο. Διασώζεται μάλιστα η ανάγλυφη επιγραφή πάνω από το δεξιό ώμο της Παναγίας << Η Παντάνασσα. Δι εξόδων του γενναιοτάτου στρατηγού Γεωργίου Καραϊσκάκη, χειρί Γεωργίου Καρανίκα, 1824>>



                                                                         Απολυτίκιον Ιεράς εικόνας
Της Ελλάδος απάσης συ προίστασαι πρόμαχος και τερατουργός εξαισίων τη εκ Προύσσης εικόνι Σου, Πανάχραντε Παρθένε Μαριάμ και γαρ φωτίζεις εν τάχει τους τυφλούς δεινούς τε απελαύνεις δαίμονας και παραλύτους δε συσφίγγεις αγαθή. Κρημνών τε σώζεις και πάσης βλάβης τους σοι προστρέχοντας . Δόξα τω σω ασπόρω τοκετώ, δόξα τω σε θαυμαστώσαντι, δόξα το ενεργούντι δια σου τοιαύτα θαύματα.

                                                                             Μεγαλυνάρια Εορτής
Δεύτε την εικόνα την ιερά, της Προυσιωτίσσης, ασπαζόμεθα ευλαβώς, βρύουσαν παντοίων νόσων και πάσης βλάβης, ρώσιν δαψιλεστάτην και χάρην άφθονον.
Σφαίρας ουρανίους φωταγωγείς, αχράντω οικήσει την υδρόγειον δε βολαίς, αρρήτων θαυμάτων, αυγάζεις όθεν πίστει, πάντες σε προσκυνούμεν ω Προυσιώτισσα.



                                                                                          Τοποθεσία

Το ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας της Προυσιώτισσας είναι κτισμένο σε απόκρημνη βραχώδη περιοχή μεταξύ των βουνών Χελιδόνα και Καλιακούδα της οροσειράς Τυμφρηστού. Απέχει 31χλμ από το Καρπενήσι, 53χλμ από το Αγρίνιο και 2χλμ από τον Προυσό.
Τηλέφωνα επικοινωνίας 22370-80726 και 22370-91226


Χρήσιμες πληροφορίες για την Παναγία τη Προυσιώτισσα θα βρείτε στο βιβλίο του Αθανάσιου Παλιούρα , Το Μοναστήρι της Παναγίας στον Προυσό, Αθήνα 1997.

                                                        Επιμέλεια κειμένου ΦΩΤΕΙΝΗ ΜΠΟΥΤΑ